POSOKOWIEC BAWARSKI

Posokowiec bawarski to bardzo znana i lubiana rasa psa myśliwskiego. Jest on średniej wielkości, ma lśniącą i gładką sierść. Dlaczego jest tak lubiany? Za charakter, ponieważ jest on miłym i mądrym czworonogiem, za umiejętności, ponieważ ma wspaniały węch, w końcu to pies polujący oraz za wiele innych cech. Ceniony jest wśród myśliwych, dla których jest idealnym wspólnikiem do polowań. Coraz częściej jednak jest psem towarzyszącym.

Historia

Przodkami posokowców, według badań, są dawne psy Celtów, wykorzystywane w myślistwie. Nawet już w II w. naszej ery jest wzmianka o nich w jednej z ksiąg namiestnika rzymskiego. Nie wiadomo dokładnie skąd pochodzi rasa, wiadomo jednak, że jest ona po części wyhodowana z Francji, jak większość najlepszych psów myśliwych.

Jednak gdy zaczęto używać broni palnej do polowań, potrzebne były psy tropiące krew zwierzyny. Niemcy wyhodowali więc taką rasę, która będzie do tego idealna. Nazwa “Posokowiec” wywodzi się od słowa “posoka”, które oznacza “krew grubej zwierzyny”.

Na początku były 3 odmiany tych psów, różniące się maścią i budową. Potem jednak zaczęto krzyżować je, żeby powstała jedna rasa w tym typie. Nazwano ją posokowiec hanowerski. Teraz posokowce hanowerskie to całkiem osobna rasa. Posokowce te, zostały skrzyżowane z ogarami i górskimi psami gończymi i utworzyły osobną rasę – współczesnego posokowca bawarskiego. Różniła się ona wielkością – była trochę mniejsza – i miała trochę inną budowę, mniej rozwartą.

Charakter

Posokowce są energicznymi, oddanymi i wesołymi, a jednocześnie zrównoważonymi i cierpliwymi psami, często wybieranymi na psy rodzinne. Trzeba jednak pamiętać, że jest to rasa myśliwska, którą czasem zwodzą instynkty i popędy łowieckie, zatem jeszcze nie wyszkolony na przywołanie i chodzenie przy nodze, powinien być na smyczy w lesie i na polu. Potrzebuje on jednak dużo ruchu i aktywności fizycznej, i nie wystarczy mu bieganie po ogródku. Warto zabrać go np. do psiego placu zabaw lub do jakiejś psiej szkoły, żeby miał sporo aktywności umysłowej. Można z nim uprawiać jogging, jeździć na rowerze i ćwiczyć aportowanie, jednak nie powinno się go zmuszać do wysiłku fizycznego, zanim nie ukończy roku, bo może to grozić chorobami.

Jedną z wad posokowca jest fakt, że źle on znosi samotność, gdy jest mocno przywiązany do właściciela. Jest on bardzo odważny i pewny siebie, co prowadzi czasem do upartości. Jednak mimo to, posokowiec łatwo i szybko się uczy. Do obcych podchodzi z stosunkiem, czasami się ich boi. Może żyć z innymi psami, najlepiej tej samej rasy, jednak zaatakowany, może okazać agresywność. Posokowce są szczekliwymi psami.

Posokowca trzeba szkolić od samego początku, gdyż niewychowany może okazywać upartość i będzie chodził własnymi tropami. Mały posokowiec wymaga socjalizacji od najmłodszych lat. Jeśli chcesz rozwijać jego umiejętności myśliwskie i zapewniać dobre rozrywki umysłowe, dobrym rozwiązaniem jest zabawa w “tropienie” smakołyków pochowanych po całym domu. Nie zdziw się jednak, gdy twój szczeniak mimo zapewnień zabawek i aktywności będzie miał skłonności niszczycielskie i będzie rozszarpywał różne rzeczy – to pies myśliwski – ale trzeba go tego oduczać.

Właściciel pieska tej rasy musi być osobą konsekwentną, cierpliwą i aktywną, bo są one dosyć trudne w ułożeniu bez tych cech charakteru. Musi on też mieć wiedzę na temat szkolenia psów, chociaż dogadasz się z posokowcem za jedzenie, bo jest on łakomczuszkiem.

Zależy Ci na psie obronnym? Na pewno się sprawdzi ta rasa. Ale przed wystawianiem go na ogród koło ulicy – wyszkól go – bo chyba nie chcesz żeby straszył dzieci idące do szkoły lub obszczekiwał auta i wszystko co żywe.

Jeśli patrzeć na posokowca jako mieszkańca miasta w mieszkaniu, nie będzie problemu, chociaż trzeba mu zapewnić wiele aktywności, żeby nie niszczył domu. Możesz z tym psem łatwo podróżować, ponieważ nie jest on taki ogromny.

Wygląd

Posokowiec bawarski ma charakterystyczną, gładką, błyszczącą sierść oraz duże, oklapłe uszy. Maść mają zwykle w odcieniach brązu. Wysokością mierzą w kłębie psy 47-52-cm, a suki 44-48-cm. Ważą od 20 do 25 kg. Szatę ma szorstką, krótką i zwartą. Kufę i uszy mają ciemną, mogą mieć przejaśnienia na klatce piersiowej i podszerstku.

Pielęgnacja

Pielęgnacja posokowców jest prosta, ze względu na krótką sierść, jednak trzeba regularnie wyczesywać podszerstek i okolice uszu i bioder. Kąpać z użyciem szamponu rzadko, gdyż podrażnia on skórę. Zwykle brudy na skórze da się wymyć za pomocą samej wody. Warto wybierać się co najmniej raz na rok do psiego groomera na kontrolę i podstawową pielęgnację sierści i pazurów. Warto też przemywać im uszy specjalnym płynem ponieważ są one bardzo wrażliwe. Pamiętaj też o usuwaniu śpiochów z oczu i myciu zębów.

Zdrowie

Posokowiec jest bardzo zdrową i wytrzymałą rasą, odporną na wszystkie warunki pogodowe (chociaż niektóre nie lubią deszczu i wilgoci). Jedyne zapisane choroby to dysplazja stawów biodrowych oraz choroby uszu. Buszowanie w trawie powoduje też zapalenia spojówek i trzeciej powieki, dlatego pamiętaj o pielęgnacji oczu. Posokowce Bawarskie mają też skłonności do zjadania odpadów, co może prowadzić do chorób żołądkowych. Mogą też mieć urazy ogona, ze względu na jego delikatną budowę (zwichnięcia, złamania), spowodowane pracą w trudnym terenie i uderzaniem o twarde przedmioty np. meble.

Posokowce pracujące wymagają specjalnej karmy wysokoenergetycznej. Dla domowych karma też powinna być wysokiej jakości, można również stosować dietę BARF. Dorosły posokowiec je 2 razy na dzień.